แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รมณ์ติสท์ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ รมณ์ติสท์ แสดงบทความทั้งหมด

เอเลี่ยน ?

ตื่นเช้าทำกิจวัตรอาบน้ำปะแป้งแต่งตัว
ก่อนไปทำงานทานข้าวกับภรรยา​ เราเป็นสามี
ขับรถไปถึงโรงเรียน​ เราเป็นคุณครู
สายหน่อย​ผอ.​เรียกพบ​ เราเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา
เดินเข้าห้างชำระค่าเน็ต​  เราเป็นลูกค้า

กดรับสายลูกสาวโทรมา  เราเป็น ​ป๊ะป๋า
เปิดตู้จดหมายเจอใบแจ้งหนี้​ อั๊ยยะ​! เราเป็น​..ลูกหนี้


ตกเย็นไปตลาดเดินดูผักกาด​ ​แม่ค้าเรียก​ ลุง​ 
รับไม่ได้​ ... ฉันรับไม่ได้

ตั้งแต่เช้าจดเย็นไม่น่าเชื่อ​ เราเป็นอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด
คิดทบทวนก่อนหัวถึงหมอน​กับเหตุการ์ที่ผ่านมาสรุปแล้ว​
ใครเป็นกู... กูเป็นใคร​  กันฟะ​?

อย่าบอกนะว่า.... เอเลี่ยน​ !!

Share:

ขอบใจ... ที่บอกลา​ ชีวิตดี๊ดี​ !

ว้า​ !  น่าเสียดายจัง​  พอนู๋เรียนจบมักมีอะไรดีๆเพิ่มเติมเข้ามาในโรงเรียนเสมอ

พอนู๋​ กำลังจะสอบปลายภาค​จบป.6​ คุณครูก็บอกว่าเปิดเทอมหน้าจะได้คอมพิวเตอร์มาเพิ่มอีกหลายเครื่อง

พอนู๋​ เรียนจบมัธยมฯ อาจารย์ก็บอกว่าเปิดเทอมหน้าจะได้อาคารเรียนหลังใหม่หลายชั้นเรียน


ทุกอย่างมันเป็นวัฎจักร​การดำเนินชีวิต​ ชีวิตค่อยๆเปลี่ยนไปทุกวัน​โดยเราไม่ทันสังเกตุ​  

มารู้สึกเอาตอนปัจจุบันที่ต้องมากลายเป็นอดีต​ ใจหายเมื่อต้องจากลาห้องเรียนที่เคยอยู่


ชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า​ บางอย่างที่มันออกไปจากวิถีของเรา​ มันอาจจะเป็นเรื่องที่ดี ก็ได้นะ

แฟนที่เคยคบหามาบอกเลิกลา​ หากมองโลกในแง่ดี​ ชีวิตพรุ่งนี้... มันอาจดีกว่าวันนี้ก็ได้​ จนทำให้เราเผลอปากพูดเบาๆว่า
ขอบใจ... ที่บอกลา​ ชีวิตดี๊ดี ! 

Share:

อเมริกาโน.. ถ้วยนั้น

เมื่อครั้ง...ที่พ่อยังอยู่ ด้วยความเป็นอยู่ตามวิถีชาวบ้านอย่างพอเพียงของพ่อ กาแฟอเมริกาโน่ร้อนรสเข้มภายในร้านหรูซึ่งเป็นสิ่งที่ห่างไกลกันมาก ดิบดีก็แค่กาแฟกระป๋องแช่เย็นร้านชำเจ๊กอู๋ในหมู่บ้านแค่นั้น
                         ภาพโดย Sasin Tipchai จาก Pixabay

ผมพาพ่อมาทำธุระที่ตัวจังหวัดแต่เช้า พอมีเวลาเหลือที่จะแวะพาพ่อนั่งดื่มกาแฟรองท้องกันที่ร้านกาแฟ

                         ภาพโดย Totsayan Yochai จาก Pixabay

ผมสั่ง"เอสเปรสโซ" เสิร์ฟร้อนในเช้านี้ ส่วนพ่อนั้นยังไม่คุ้นชื่อและรสชาติกาแฟ บอกว่าอะไรก็ได้ขอแค่อย่าติดคอ ผมเลยสั่ง "อเมริกาโน่" พร้อมขนมปังสองชุด

                         ภาพโดย StockSnap จาก Pixabay

สักครู่พนักงานนำทุกอย่างที่สั่งจัดวางบนโต๊ะที่เรานั่ง ผมง่วนอยู่กับการอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ พ่อคงจะหิวไม่สนใจอื่นใด ยกถ้วยกาแฟขึ้นมาดื่มพร้อมทานขนมปังอย่างสบายอารมณ์

                         ภาพโดย Lolame จาก Pixabay

" รสชาติไม่เหมือนที่ ร้านเจ๊กอู๋ " พ่อพูดเหมือนสะกิดให้ผมรีบดื่มกาแฟก่อนที่จะคลายร้อน
" คิดถึงรสชาติกาแฟกระป๋องร้านเจ๊กอู๋ หละสิ " ผมพูดแหย่พ่อ
" โอ๊ย กาแฟกระป๋องรสชาติมันไม่อร่อยเท่าหรอก ถ้วยนี้กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นเชียว "
" อเมริกาโน่ถ้วยแรกในชีวิตใช่มั๊ย พ่อ ? "
" อืม ใช่สิ แต่มันคงแพงน่าดู "
" 60 บาทเอง " ผมบอกพ่อไป

พ่อผงกหัวนิดๆและก็ไม่ได้บอกว่ามันแพงอย่าพาพ่อมาอีก คงมีแค่ความนิ่งเฉย ในบุคลิกภายนอกของพ่อที่ทำให้ผมฉุกคิดว่าพ่อทำงานเหนื่อยมาทั้งชีวิตเพื่อลูกโดยไม่ปริปากบ่นว่าเหนื่อยให้ได้ยินสักคำ

ถ้าหากพ่อมาทำธุระคนเดียวต่อให้หิวแค่ไหนคงไม่เดินเข้าร้านกาแฟนั่งดื่มอเมริกาโนพร้อมขนมปังแบบฟิน ฟิน แน่

                         ภาพโดย rawpixel จาก Pixabay

ผมเรียกน้องผู้หญิงมาเก็บตังส์ ควักแบงค์ห้าร้อยในกระเป๋ายื่นให้ ไม่นานนักน้องผู้หญิงนำถาดเล็ก ๆที่มีตังส์ทอนพร้อมเหรียญสิบสองเหรียญมาให้

ผมไม่คิดมากที่จะให้ตังส์เหรียญเป็นค่าทิป บรรยากาศและรสชาติของกาแฟมันคุ้มค่าเงินที่ต้องจ่ายไป ในขณะที่การใช้จ่ายของพ่อเป็นแบบของพ่อมาตั้งแต่ผมจำความได้

ในปัจจัยสี่พ่อมีทุกอย่าง ไม่รวย ไม่จนอยู่ในระหว่างความพอดีและความพอเพียง ส่งผมเรียนจบมหาวิทยาลัยไม่รู้หมดเงินไปเท่าไหร่

พ่อไม่เคยสอนผมตรง ๆว่าอย่าดื่มกาแฟในร้าน มันสิ้นเปลืองหรือสอนการใช้จ่ายอย่างประหยัดแต่พ่อมักสอนผ่านวิถีที่เรียบง่ายในการครองตน

           ภาพโดย Digital_D_Day_Stock จาก Pixabay

ผมไม่ได้บอกให้ปฏิเสธการใช้จ่ายในรูปแบบเหล่านี้ แค่อยากเล่าถึงรูปแบบการใช้จ่ายและการครองตนของพ่อ

ครั้งที่พ่อยังอยู่..เคยสอนผม ผ่าน " อเมริกาโน่ ร้อน" ถ้วยนั้น ต่างหาก.

Share:

หวังเฉา หม่าฮั่น จางหลง เจ้าหู่



   เผอิญได้ยินเด็กๆเขาคุยกันว่าคุณยายชอบดู "เปาบุ้นจิ้น" ประเภทตาจ้องดูมือส่ายหาแล้วบ้วนน้ำหมากใส่ขันน้ำนึกว่าใช่กระโถนรอง ได้เวลาต้องรีบปูเสื่อนั่งรอ ถือว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับละครจีนยอดฮิตตั้งแต่อดีตยันปัจจุบันดูตอนไหนสนุกตอนนั้น  ถึงพยายามไม่นั่งดูประเดี๋ยวไม่ขยับก็เลยไม่ได้ถามไถ่ว่าเขาฉายกันทางช่องไหน
    
     "เปาบุ้นจิ้น" จำได้ว่าเคยฉายเมื่อยิบสิบปีให้หลัง ผมคนหนึ่งหละที่ติดงอมไม่ต่างกับคุณยายที่กล่าวมา ในแง่โปรดักชั่น(Production) ถึงแม้ว่าจะเป็นหนังที่ค่อนข้างจะลงทุนไม่สูงมากนักแต่(Rating) เรทติ้งทีวีสำหรับช่องที่นำออกฉายกวาดเรียบ จะด้วยเหตุผลใดที่ทำให้หนังได้รับความนิยมก็ตามสำหรับตนเองแล้วชอบบุคลิกขององครักษ์พิทักษ์เปา"จั่นเจา" ฉายาที่ราชสำนักตั้งให้คือ "แมวหลวง" หรือเหล่าชาวยุทธภพเรียกขาน “จอมยุทธ์แดนใต้” วรยุทธ์วิชาตัวเบาล้ำเลิศยากที่ศัตรูจะชนะ เก่งทั้งบู๊และบุ๋น รวมถึงที่ปรึกษาข้างกายอย่างท่าน "กงชุน" อีกคน

    นอกจากบรรดาองครักษ์ของท่านเปาที่กล่าวมายังมีตัวละครเด่นๆเป็นตัวชูโรงให้มีสีสันเป็นมือปราบแห่งศาลไคฟง เวลาวิ่งมือจะประคองดาบใหญ่ๆข้างเอวตามจับคนทำผิดมาขึ้นศาลไต่สวน เอ่ยแบรนด์นี้ต้องร้องอ๋อเด็กๆชอบพูดกันเป็นแพ็คเก็จคือ" หวังเฉา หม่าฮั่น จางหลง เจ้าหู่ " ทั้งหลายแหล่ล้วนเป็นเจ้าหน้าที่ศาลคอยช่วยเหลืองานท่านเปา ส่วนฝีไม้ลายนิ้วทั้งสี่คงออกจะจิ้มลิ้มสู้รบปรบมือกับศัตรูทีไรต้องให้ "จั่นเจา" มาจัดเต็มทุกที แต่ที่เกินฝีมือคือเรื่องใจที่เกินร้อยมีความจงรักภักดีต่อท่านเปามากกว่าชีวิตตนเอง ถามว่าคนไหนเป็นคนไหนท่านเปาเรียกชอบวิ่งออกมาพร้อมกันทุกที เข้าใจว่า"หวังเฉา หม่าฮั่น" ชุดดำ ส่วนจางหลง เจ้าหู่ "ชุดแดง" ต่างสีชุดคงหมายถึงระดับขีดขั้นรึป่าวไม่แน่ใจ ถึงอย่างไรคุณยายที่เป็นแฟนท่านเปาก็คงไม่อยากให้คนใดคนหนึ่งเพลี่ยงพล้ำแก่ศัตรูหรือขาดหายไปไม่เช่นนั้นจะส่งผลถึงรสชาดหมากของคุณยายที่กำลังเคี้ยวอยู่อาจจืดชืดคายเคี้ยวก่อนก็เป็นได้
"หวังเฉา หม่าฮั่น จางหลง เจ้าหู่ "
ปิดศาล !
เว....อู้วววววววววว  



ภาพประกอบอาจไม่สอดคล้องกับเนื้อหาเพราะค่อนข้างจะซีเรียสเรื่องลิขสิทธ์ภาพ นะครับ



29112558 ย่างเหหันต์ฤดู
Share:

บันทึก จิบชา


...เช้าๆผมมักมานั่งขีดๆเขียนๆ นอกบ้านเพราะอากาศเย็นสบายทำให้เพลินในธรรมชาติยามเช้า ไม่ทันไรเหลือบดูเวลาก็ปาเข้า 9 โมงพอดี สภาพอากาศเหมือน 6 โมงเช้าไม่แตกต่าง ยังคงมีฝนหนักบ้างเบาบ้างสลับไปมาพอให้ชุ่มช่ำหัวใจตลอดช่วงสายวันนี้ เล่นเอามึน งง เหมือนกันว่ามันฤดูไหนกันแน่ มะวานเหงื่อไหลย้อยนั่งเช็ดปั๊บๆ เอาไงแน่ ร้อนรึฝนสับสนจิตใจ
Share:

จิบชา


           

ผมตื่นขึ้นมาแต่เช้านั่งจิบชา กาแฟ ที่ม้าหินอ่อนหลังบ้านเคล้าบรรยากาศขมุกขมัวครึ้มฟ้าครึ้มฝน สิ่งรอบตัวดูเงียบสงบ สูดอากาศยามเช้าช่างสดชื่นเหลือเกิน  เช้านี้ตั้งใจจะเขียนบทความดี ๆ มานำเสนอแต่ก็คิดไม่ออกสักที เอาหละคิดไม่ออกก็นั่งจิบกาแฟถ้วยโปรดชมบรรยากาศรอบบ้านไปเรื่อย ๆ นี่หละ ตบท้ายด้วย”จิบชา”ร้อน ๆ ให้สมองมันตื่นตัว ว๊าว ! สุดยอด คุณรู้มั๊ยว่าจิบชาร้อน ๆ ทำให้ร่างกายกระชุ่มกระชวยดีแท้ ผมเคย Search ข้อมูล ในอินเทอร์เน็ตเรื่องการดื่มชา ว่ากันว่าการจิบชามีประโยชน์ต่อหัวใจของคนเรามากกว่าการดื่มน้ำเพราะในน้ำชา มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระชื่อ”ฟลาโวนอยด์”และยังมีฤทธิ์ช่วยยับยั้งและต่อ ต้านโรคมะเร็งในบางชนิดเช่นมะเร็งลำไส้ ลดอาการฟันผุ ช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้กระดูกและมีสรรพคุณคือทำให้อารมณ์แจ่มใสเพราะในน้ำ ชามีสารคาเฟอีนเป็นส่วนประกอบอยู่ มิน่าหละ ! “จิบชา” ทีไร จิตใจมันผ่อนคลาย ตลอด (อุปทานหรือเปล่านะ)  

    

ทุกอย่าง ในโลกที่บิดเบี้ยวใบนี้ มีทั้งคุณและโทษ การดื่มน้ำชาก็ให้โทษเช่นกันและไม่ควรทิ้งไว้นานเกิน 2 ชั่วโมง จะทำให้น้ำชามีสีคล้ำรสชาติฝาดเพราะกรดแทนนิน (Tannin) สูง ซึ่งมีผลต่อกระเพาะอาหารและสำไส้ซึ่งดูดสารอาหารไม่ได้เต็มที่นั่นเอง  สำหรับคุณประโยชน์ใบชามีสารอาหารชีวภาพมากกว่า 200 ชนิดเช่นสารคาเทชิน (Catechin) มีฤทธิ์ดักจับอนุมูลอิสระและกรดอะมิโนแอล-ธีอะนิน (Theanine) ในใบชามีคุณสมบัติกระตุ้นคลื่นอัลฟ่าในสมองสัมพันธ์กับเส้นประสาททำให้รู้สึกจิตใจผ่อนคลาย มีสมาธิในสิ่งที่ทำ
             ปัจจุบันคนไทยจำนวนไม่น้อยหันมานิยมจิบชาเพิ่มมากขึ้น สังเกตได้จากตามซุปเปอร์มาเก็ตหรือในร้านค้าตามท้องตลาดมักจะมีชายหลาย ยี่ห้อวางจำหน่ายให้เลือกสรรพคุณและราคาที่แตกต่างกัน  เมื่อเขียนมาถึงตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงหลักคำสอนของพุทธศาสนาในการ ดำเนินชีวิตหรืออะไรก็แล้วแต่ให้ยึดทางสายกลาง (มัชฌิมา)เป็นแนวทางปฏิบัติ เฉกเช่นการดื่มชาหรือจิบชาก็เหมือนกัน รู้หลักการบริโภคก็ให้คุณ มากเกินไปก็ให้โทษ ฉันใดก็ฉันนั้น  แต่ที่รู้มา”จิบชา”ร้อน ๆ เข้มข้นมีดีต่อสุขภาพซึ่งจะได้ประโยชน์จากสารอาหารในใบชามากกว่าชาที่ชงแบบ เย็น อ้าว ! เผลอร่ายมาซะยาวไม่รู้ตัว กรดอะมิโนแอล-ธีอะนิน (Theanine) คงออกฤทธิ์ซะแล้ว “จิบชา-กาแฟ”ร้อน ๆ รสชาติกลมกล่อมเช่นนี้ “ให้ตายเถอะ!! โรบิน” บอกตรง ๆ ถึงตรงนี้เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม...




 




             

 
Share:

Popular Posts

ขับเคลื่อนโดย Blogger.

Followers

Social Icons

twitterfacebookgoogle pluslinkedinrss feedemail

โพสต์ ยอดนิยม

ไม้เรียวสร้างคน

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

กิจกรรมนักเรียนชั้นป.6 (นาเพียงเก่า)

About Us